La Via Francigena: Sint-Niklaas - Laarne

Het plan om eens iets groots aan te pakken is vandaag schuchter ten uitvoer gebracht.
La Via Francigena is een pelgrimsroute zoals die naar Santiago di Compostella.
Zo'n 1900km lang, van Canterbury in Engeland, via Frankrijk en Zwitserland naar Roma in Italië.
Mijn bedoeling is weekends, korte vakanties enz aan dit plan te wijden aangezien een echte pelgrimage van enkele maanden, voorlopig, alleen maar een droom zal blijven. Toch wil ik vasthouden aan dit concept. Ook wil ik van thuis uit vertrekken, maar wel de hele route doen. D.w.z. Van huis naar Canterbury en daarna via de uitgetekende route naar Rome stappen.

Vandaag vertrok ik thuis en volgde de Streek-GR Reynaertroute een tijdje. Omdat deze zwaar afbuigt naar het noorden moest ik deze al gauw verlaten. In het begin natuurlijk allemaal bekend terrein. De Belseelse dorpspomp stond mooi te pronken in het ochtendzonnetje. Bij het passeren van de sporthal van Sinaai zat er een Gorilla achter de tralies. Met een triest gezicht staarde hij me aan. Ik kon hem natuurlijk ook niet helpen, maar dacht toch wel dat ik evenzeer snakte naar die vrijheid. Dat gevangen gevoel... Daar willen we nu juist van weg, hé?
Ik zocht mijn weg naar de GR 122 in Moerbeke. Verrassend ging het langs zeer mooie plaatsen, ook wel een handje geholpen door het prachtige najaarsweer. Via kleine paadjes, langs de Linieweg, stootte ik op de Kruiskapel in Eksaarde. De Kruiskapel of Verre Kapel werd gebouwd in 1632 op de plaats waar volgens de legende in 1317 twee miraculeuze kruisbeelden werden gevonden. In Doorslaar werd de dorst me te veel en besloot ik even gebruik te maken van het aanbod in Café 't Smisken. Dit stemmig cafeetje gebied je niet te "zagen" met de grote boomzagen boven de tapkast, maar pinten te "vragen". De muren hangen er vol met antieke metalen reclamepaneeltjes. Terug naar de jaren '60....
Daarna kan ik weer verder langs velden en weilanden. Als rond vijven de schemering invalt, beklaag ik me dat ik mijn tent niet heb meegebracht. Mogelijke bivakplaatsen bij de vleet. Net voor Laarne stuit ik op de drukke verkeersweg waar ik een bus kan nemen richting Gent om de nacht thuis door te brengen.