Ribbedebie

Deinze - Aalter

2010-03-27T01:11:00.000-07:00

Een fijn ochtendzonnetje begeleid me door de Vorte Bossen, langs de Gulke Putten met kasteel Carpentier en het voormalige zendstation Belradio en het Domein Hooggoed. Toch hou ik de grijze wolken in de gaten want er is regen beloofd.

De wase 100

2010-02-13T08:08:00.000-08:00

Als er in je geboortedorp een wandeling wordt georganiseerd, dan is dat toch altijd iets speciaals. Deze keer een 100km-tocht door mijn geboortestreek, De Wase 100! Dit mocht ik toch niet missen.
100 km wandelen doe je niet zo maar... Daar heb je een goede conditie voor nodig, wat doorzettingsvermogen en een sterke wil. Daaraan ontbreekt het me niet, op dit vlak.
Door de sneeuwval van de laatste dagen lagen alle paden en kleine paadjes er glad bij. Ofwel platgereden door auto's, ofwel moest je opletten dat je de benen niet brak over de hard gevroren bulten en putten.
Vertrek op vrijdag 12 Februari 2010 om 21u. De eerste stappers gingen er vandoor tegen een snelle 7-8km per uur. Wijselijk liet ik hen maar gaan. een dikke 6.5 was meer dan genoeg. Door het prutsen met mijn spikies ,die me van uitglijden moesten besparen, kwam ik snel op achterstand. En na nog eens mislopen te hebben kwam ik als laatste van de 37 stappers aan de eerste controlepost aan. DAT gingen ze natuurlijk geen tweede keer tegen me zeggen. Dus ik zette al vlug een tegenoffensief in.
Met een mooi gemiddelde van 6.6 kwam ik na 26.5km aan op de eerste rustpost. Door de gezamelijke vertrekken was ik daar verplicht om een uur te wachten.
Om 02u15 konden we weer gaan. schuifelend over ijs een platgetreden sneeuwlagen. Als ik dan mijn spikies aan deed, lag er een lang stuk asfalt binnen de korste keren te wachten. Dat was niet zo gezond voor de pinnetjes van de spikies. Dus die gingen dan weer uit. Als er dan weer een stuk ijs kwam, zag je er tegenop om die vijf minuten om ze aan te doen eraan op te offeren. Dus ze bleven meer uit dan aan. Als ik ze dan eens aan had, trapte ik toevallig op een bult waar geen spike op pakte en lag ik bliksemsnel op mijn zijkant. Zonder schade gelukkig.
De controleposten waar ik telkens naar uit keek, boden soms al eens lekkere hap. Van de lauwe thee of de ijskoude cola was ik minder te spreken bij dit weertype. Tot -4 graden had men beloofd. Kou had ik echter niet, zweten des te meer. Mijn Buff heeft me af en toe moeten beschermen tegen een striemend windje.
De aankomsttijden op de rustposten waren voorzien op een gemiddelde van 5km per uur, met rustpauzes. Naar het eind toe was er niet zo veel overschot meer. Op de 2e rustpost na 66km kwam ik aan met een ruimte van 45min voor het volgende gezamelijke vertrek. Ik had toch nog een gemiddelde van 6.2 per uur. In een overvol café ging ik met stramme spieren en een blaar op mijn linkerhiel, aanschuiven voor een warme choco. Plots zag ik sterretjes, ik haastte me dus maar terug om me te zetten alvorens ik ging vallen. Na wat bekomen te zijn en een toiletje was het om 10u11 al tijd om er weer vandoor te gaan.
De spieren weer in gang trekken voor de laatste 35km. Ik had nog steeds een zeer positief gevoel. Knokken ging ik er zeker voor doen. En als er geen ongelukken gebeurde zou ik het zeker halen. Maar het werd op den duur toch zwaar!! Steeds maar weer kijken waar je die ene voet zette om de minste kans te hebben om uit te glijden. Stramme spieren die een glijpartij of val niet kunnen opvangen wegens te vermoeid. Op de hele tocht toch een keer of 3-4 en dansje uitgevoerd dat helemaal niet gepland was. Op 1 been, met beide armen en het andere been in de lucht. Verschietachtig was dat op z'n minst. Dus besloot ik na 80km en doodmoe toch die spikes aan te doen en desnoods op de asfalt aan te laten. Ik wou niet vallen en mijn zege laten ontglippen. Na een 10km kwam er echter weer een lang stuk asfalt, dus ik krijg het van dat krassen van staal op asfalt, en heb ik ze toch weer uitgedaan.
De laatste 6km, gingen tegen zo'n 4.5km per uur op dat ijs. Je kent de streek, je denkt we moeten langs daar en daar gaan. Maar natuurlijk heeft de parkoersmeester nog wel een ommetje in gedachten. Uiteindelijk net voor de sluiting van 17u (16u58) aangekomen na exact 100km. Dit met een effectieve wandeltijd van 17u en 10min, over zo'n gladde wegen vind ik dat voor mezelf een superprestatie. Weer eens iets anders dan de Dodentocht.

19-01-10 Van Sint-Martens-Latem naar Deinze

2010-01-19T12:35:00.000-08:00

In Sint-Martens-Latem neem ik weer de route op. Een straf om nog een stukje te lopen van de vorige keer is het niet. Mooie rustige natuur langs kleine wegen.
Vroeg op de morgen stap ik door het pittoreske dorpje Deurle. Kleine huisjes en smal straatje met kinderkopkes zoals in grootmoeders tijd.

En deze vrouw ligt zomaar met haar beentjes open voor iedereen te kijk. Schitterend toch!!?

Dan gaat het richting Bachte-Maria-Leerne en het Kasteel van Ooidonk dat in de mist in het water ligt.

01-01-10 Gent Naar Sint-Martens-Latem

2010-01-01T14:56:00.000-08:00

De eerste dag van 't jaar heeft altijd iets speciaals.
'k Heb altijd het verlangen gehad om hem actief
te spenderen en dat is bij deze gelukt...

Met een stralende ochtendzon vertrokken in Gent voor mijn 3e etappe. Er wordt hier flink gewerkt, behalve deze feestdagen, dus een echt mooi plaatje is moeilijk te schieten.
Ik loop heel de tijd rond te kijken om de 3 welbekende torens van Gent op 1 foto te krijgen, maar dat wil maar niet lukken.

Als ik echter aan de rand van de stad kom en onder een brugboog verdwijn...
zie ik die torens toch op 1 rij staan:

Ik ben niet de enige die een mooie dag als deze aan zijn hobby besteed. Alle cadeautjes en feestgedruis kunnen me gestolen worden. DIT is puur genieten!

't Was een mooie dag door een stuk mooie natuur.
Mijn doel Deinze, haal ik echter niet vandaag. In het pittoreske maar dure Sint-Martens-Latem zoek ik naar een bus die me naar het dichtstbijzijnde station kan brengen. Omdat ik daar toch een half uur op moet wachten, vertrek ik maar te voet. Ik ben vóór de bus in 't station van De Pinte. Net op tijd voor de trein naar huis.

Via Francigena: Laarne - Gent

2009-11-22T03:08:00.000-08:00

La Via Francigena is een pelgrimsroute zoals die naar Santiago di Compostella.
Zo'n 1900km lang, van Canterbury in Engeland, via Frankrijk en Zwitserland naar Roma in Italië.
Mijn bedoeling is weekends, korte vakanties enz aan dit plan te wijden aangezien een echte pelgrimage van enkele maanden, voorlopig, alleen maar een droom zal blijven. Toch wil ik vasthouden aan dit concept. Ook wil ik van thuis uit vertrekken, maar wel de hele route doen. D.w.z. Van huis naar Canterbury en daarna via de uitgetekende route naar Rome stappen.

Vandaag hoef ik niet vroeg uit bed om de trip te vervolgen. De eerste bus terug naar het eindpunt van gisteren gaat pas rond het middaguur.
Na de start ruil ik al gauw de GR 122 voor de GR 128.

Meteen komt ook het kasteel van Laarne in zicht. Het kasteel is een van de best bewaarde waterburchten van België.
Het straalt macht en ridderlijkheid uit en is gelegen in een zeer mooie omgeving. Heerlijk om hier te mogen lopen.

De weg gaat verder langs weilanden en onverharde paden. Onverhard is op sommige momenten "hard" uitgedrukt. 100-den meters lang weet ik niet waar ik mijn voeten moet zetten om niet te verdwijnen in de blubber. Holle wegen zijn net modderstromen...
Maar ook kom ik nog mooie natuurpareltjes tegen, al moet ik er soms een stukje voor omlopen. Een natuurgebiedje met plankenpaadjes maakt mijn dag weer al geslaagd.
Als ik de rand van Gent nader, valt het nat voor een hele maand op een kwartier uit de hemel. Een hoosbui geeft me net de kans om nog een regenjas aan te trekken. Schuilen om een natte broek te vermijden is er echter niet bij. Na een rondje in het even pittoreske Begijnhof van Gent is de broek droog genoeg om de trein naar huis te nemen vanuit de Dampoort.

La Via Francigena: Sint-Niklaas - Laarne

2009-11-21T05:22:00.000-08:00

Het plan om eens iets groots aan te pakken is vandaag schuchter ten uitvoer gebracht.
La Via Francigena is een pelgrimsroute zoals die naar Santiago di Compostella.
Zo'n 1900km lang, van Canterbury in Engeland, via Frankrijk en Zwitserland naar Roma in Italië.
Mijn bedoeling is weekends, korte vakanties enz aan dit plan te wijden aangezien een echte pelgrimage van enkele maanden, voorlopig, alleen maar een droom zal blijven. Toch wil ik vasthouden aan dit concept. Ook wil ik van thuis uit vertrekken, maar wel de hele route doen. D.w.z. Van huis naar Canterbury en daarna via de uitgetekende route naar Rome stappen.

Vandaag vertrok ik thuis en volgde de Streek-GR Reynaertroute een tijdje. Omdat deze zwaar afbuigt naar het noorden moest ik deze al gauw verlaten. In het begin natuurlijk allemaal bekend terrein. De Belseelse dorpspomp stond mooi te pronken in het ochtendzonnetje. Bij het passeren van de sporthal van Sinaai zat er een Gorilla achter de tralies. Met een triest gezicht staarde hij me aan. Ik kon hem natuurlijk ook niet helpen, maar dacht toch wel dat ik evenzeer snakte naar die vrijheid. Dat gevangen gevoel... Daar willen we nu juist van weg, hé?
Ik zocht mijn weg naar de GR 122 in Moerbeke. Verrassend ging het langs zeer mooie plaatsen, ook wel een handje geholpen door het prachtige najaarsweer. Via kleine paadjes, langs de Linieweg, stootte ik op de Kruiskapel in Eksaarde. De Kruiskapel of Verre Kapel werd gebouwd in 1632 op de plaats waar volgens de legende in 1317 twee miraculeuze kruisbeelden werden gevonden. In Doorslaar werd de dorst me te veel en besloot ik even gebruik te maken van het aanbod in Café 't Smisken. Dit stemmig cafeetje gebied je niet te "zagen" met de grote boomzagen boven de tapkast, maar pinten te "vragen". De muren hangen er vol met antieke metalen reclamepaneeltjes. Terug naar de jaren '60....
Daarna kan ik weer verder langs velden en weilanden. Als rond vijven de schemering invalt, beklaag ik me dat ik mijn tent niet heb meegebracht. Mogelijke bivakplaatsen bij de vleet. Net voor Laarne stuit ik op de drukke verkeersweg waar ik een bus kan nemen richting Gent om de nacht thuis door te brengen.

Rondje Nederland

2009-06-26T04:06:00.000-07:00

Alles was samen goed voor een ronde 1000km ligfietsplezier.

2009-06-23T04:34:00.000-07:00

Kortste rit

2009-06-22T03:50:00.000-07:00

Een ietwat saaie rit vandaag. Ook een ietwat pijnlijke aangezien de linkerknie protesteert. Het gaat met een grote bocht rond Nijkerk naar Hoevelaken. Naar de rand van Amersfoort, Leusden en door Scherpenzeel. Het is meestal een agrarisch landschap zoals onze eigenste Vlaanderen.
Na Scherpenzeel is het weer leuk door het Amerongse bos, al is dat stijgen niet leuk voor de knie.
Langsheen de dijkweg met mooi uitzicht op het landschap van de NederRijn.
Bij Wijk bij Duurstede de brug over en op zoek naar de Camping in Ravenswaaij. Daar ben ik reeds rond 15u30 na 73km.
Eens een korte rit met een deugddoend ontspannen aan de tent, vergezeld door een warme zon.

Terug in de tijd

2009-06-21T03:07:00.000-07:00

Deze morgen een natte tent ingepakt. Het oude meneertje van de camping wuifde me uit. 's Zondags is Nederland in rust. In het eerste dorp had ik al door dat er zelfs geen bakker open is.
Toen ik door Genemuiden reed kwam er net een stoet mensen uit de straatjes die naar de kerk leidt. Allemaal in kraaknet zondags pak. De heren in zwart kostuum, de dames in meestal traditioneel kleed met een zelfde zwarte hoed. Zijn we plots terug in de 19e eeuw? Ik keek met verbazing naar hen en zij naar mij met verwondering om de fiets.
Rakelings rij ik door de stad Kampen en in Doornspijk ruil ik de Zuiderzeeroute voor de ENECO-Veluweroute. Prachtige bos-(fiets-)paden en ook langs een groot veengebied. Gelukkig word ik hier gespaard van de regen die me al een halve dag deed waterhappen. Na de bossen nog even langs het Flevo-kanaal, dat ik oversteek om te gaan genieten van een heerlijke sauna- en zwembeurt in het park Flevo-Natur......102km

De Kameloen

2009-06-20T02:22:00.000-07:00

Een natte dag... Alhoewel het redelijk mooi begon na een regenachtige nacht kwamen donkere wolken al gauw aangedreven. Het kon de surfers niet deren want zij waren talrijk aanwezig rond het IJsselmeer. Het bos van 't Gaasterland hield ons nog even uit de wind, maar daarna kwam de volle laag. Een korte, maar felle regenbui deed ons nat in Lemmer aankomen. Na de boodschappen vervolgden we de weg met steevast een druilerige nevel in het gezicht.

Gelukkig werd het droog toen we 't mooiste stuk van de dag reden (achteraf gezien 't mooiste van de reis) : De Weerribben. Kilometers fiets je langs een stroom met het ene beeldschone huisje na het andere. Telkens gaat het op en af de kleine bruggetjes die de beekjes overbruggen die uitmonden in de stroom. Alle huizen hebben prachtige tuinen en een steiger. Ik waan me terug in m'n kindertijd en hoopte ergens "De Kameleon" te zien (Het bootje uit de gelijknamige boeken).

Meermaals ontmoet ik een M5-ligger. Ook bezig aan de Zuiderzeeroute. Even voor Vollenhove is er een tractor-wedstrijd en raken wij het spoor bijster. Via mijn GPS help ik hem even terug op weg, maar dan zit mijn dag er op.

Na 86km beland ik op een minicamping uitgebaat door een bejaard echtpaar (+-85j). De grote tuin is omgetoverd tot camping voor ongeveer 5 ruime plaatsen. Ik wordt in hun huisje uitgenodigd voor een warme kop koffie. Meteen wordt ook de kachel opgestookt... het koelt 's avonds toch af, hé? (Pffff) Binnen in huis lijkt de tijd te zijn blijven stil staan. Behalve de inbouw-kachel en de lap-top waarop meneer bezig is.

Het wordt nog een rustige en niet te koude avond voor de tent.

Afsluitdijk

2009-06-19T12:03:00.000-07:00

Vandaag door de Zijpepolder, langs het plaatsje Anna Paulowna (??) en rond het Amstelmeer.
Voor ik het besef, sta ik voor de afsluitdijk: DE grote belevenis van mijn tocht, ....dacht ik. Wat eigenlijk toch wel dik tegenviel. Alhoewel de wind schuin achter op me blies en dus toch wel goed zat. Maar je fietst langs een snelweg, op een aparte verhoogde fietsbaan, met rechts zicht op het IJsselmeer en links een dijk die je uit de wind zet. Enkele keren zie je links de waddenzee verschijnen. En dit voor 30km lang; ongeveer 1u 30 fietsen.

Dan uiteindelijk beland je in Friesland. Het doel van mijn trip was nog een ongekend stuk elfstedenroute. Had ik de vorige dagen niet veel fotogenieke plaatjes, nu springt het enen na het andere in het oog. Prachtige dorpjes met typische straatjes en bruggetjes. Mooie huizen met kromme bomen in de wind en niet te vergeten de boten, van klein naar groot. Net voor Hindeloopen op Camping Welgelegen hou ik het voor bekeken... na 88km

Stomme fietsen

2009-06-18T02:57:00.000-07:00

Gisterenavond Tom ontmoet op de camping. Tom is duitser, maar opgegroeid in California. Hij doorkruist europa, komt zijn roots ontdekken. Hij is ontgoocheld dat ze (zoals in vele Westerse landen) niet hulpvaardig zijn als er geen geld bij te pas komt. Evenals ik vind hij de 15euro die ik voor het gebruik van een paar vierkante meter gras moet afstaan veel te duur. Hij besluit dan ook met zijn fiets het bos in te kruipen. Groot gelijk...
Vandaag gaat een groot deel van de route door bossen. Het is wel oppassen geblazen op het fijne grind. In Velzen zie ik juist mensen aanschuiven om de ferry te nemen, dus sluit ik maar aan. De schipper vertelt me echter dat ligfietsen niet meekunnen. "Geen ligfietsen, bakfietsen, tandems.... enkel gewone STOMME fietsen." Hij verwijst me door naar het pont dat enkele meters verderop aan zal meren.
Net voor Alkmaar knapt de kabel van mijn achterversnelling. Gevolg is dat ik op het grootste blad, als een gek trappend, naar het dichtsbijzijnde dorp bol. In Egmond-Binnen vind ik al snel een fietsenmaker. Die kan de klus snel klaren voor een luttele 5 euro, en ik kan weer verder.
Reeds 4 dagen onderweg langs de zee, maar nu rij ik er pas echt naast. Op de Hondsbosse Zeewering fiets je op de lichtjes hellende dijk.
Daarna keren we het stuur naar het binnenland. In Schagerbrug vind ik de camping zonder problemen. Dit na 105km....

Fietssnelweg door de duinen.

2009-06-17T04:35:00.000-07:00

't Is fijn op te staan met de zon. Alles netjes opgeruimd tegen 9u30, maar afrekenen kost me toch een dik half uur. Eerst weer de LF1 opzoeken. Dat gaat gelukkig vlot.
Na Brielle voert een zalig slingerend pad me kilometers lang door een heerlijke natuur. Helaas moet ik dit verlaten om een brug te nemen over de Oude Maas. Spoedig komt dan ook de Nieuwe Waterweg in zicht waar we even moeten wachten op de ferry.
Na de overzet krijgen we een schitterend dijkpad onder de wielen richting Hoek Van Holland waar ik het stuur weer naar het noorden draai.
Tussen de duinen loopt een heerlijke fietssnelweg. 't Doet me een beetje denken aan die witgestreepte snelwegen door de Amerikaanse bergen,... maar dan in modelbouwformaat. Slingerend op en neer met snel bochtenwerk. Het loopt langs de zee, maar die zie je niet. Daar moet je echt wel voor van de fiets en de duinen over.
De LF1 scheert dan rakelings langs Den Haag om al snel weer in de duinen te verdwijnen.
Na de Strand-Boulevard van Katwijk zit deze dag er bijna op. In Noordwijk vind ik vlug de (te dure) camping.

87km op de teller.

Joy-Riding

2009-06-16T20:46:00.000-07:00

Half acht loopt de wekker af, nog even nasoezen kan nog wel. Tegen 10u fiets ik langs het kanaal tot Middelburg. Daar vind ik op een marktplein een bakker en ga op zoek naar een kaaswinkel... die uiteindelijk net náást die bakker is gelegen. Nog niet echt wakker ben ik dus...
Over de Roompot en langs Neeltje Jans gaat het naar Schouwe-Duiveland. Daar is het Joy-riden op het fietspad tussen de duinen. Berg-op en -af rol ik door de korte-bochten .
Na weer een tijd door het vlakke weidelandschap gereden te hebben gaat plots mijn reeds enkele malen gerepareerde binnenband lek. Tijd voor een nieuwe band dus. Na mijn gedreven pompwerk, om de band enigszins rijvaardig te hebben met de zware tassen, vind ik 100m verder een tankstation waar ik de band op de gewenste druk kan zetten. Dit beetje extra lucht kost me echter wel een halve euro.
Het is toch stevig fietsen langs het kustpad met de wind schuin van voor. Soms is het kiezen tussen de bordjes van de LF1 en mijn gedownloade GPS-track die niet 100% overeenstemmen. De eerste keer was de LF1 geblokkeerd en moest ik enkele km terug. De volgende maal kon ik lekker door de duinen fietsen op Schouwe-Duiveland. Nu leid de LF1 me door een prachtig Nederlands dorpje met een smal straatje vol oude huisjes. Houten banken voor de gevels en alles schittert van de kleurenpracht.
Na de extra km's kan ik nog flink zoeken naar de camping waar ik na 105km uitgeteld aankom. Maar hier kan ik lekker genieten van de zon terwijl ik weer op krachten kom.

Rondje Nederland

2009-06-15T11:59:00.000-07:00

Bewolkt, maar droog stap ik omstreeks half tien op de fiets voor een rondje Nederland. Vlotte en rustige baantjes brengen me via Hulst op de LF 39 richting Breskens. Ik hou een eerste stop rond 12u aan de kreken van de kilvissers. Borden laten weten dat de kreken zijn uitgespoeld in 1808. Nu, een dikke 200 jaar later, is het zeer zachtjes aan het regenen. Maar een kwartier na de lunch moet ik toch het regenpak bovenhalen om enigszins droog te blijven. Gelukkkig is het geen echte hoosbui. Een uurtje later klaart het op en kan het pak weer uit.
Het polderlandschap is niet altijd even boeiend, maar hier en daar krijg je toch mooie plaatjes. Paarse velden met vlas steken mooi af tegen de groen-bruine achtergrond. Hier en daar een historische plaats of een jaren oud café hebben de jaren overleefd. Mooi opgeknapte huisjes, opgefleurd met kleurrijke bloemen en groen maken alles toch tot een leuke belevenis.
Vooral het historische IJzendijke is de moeite van het afstappen waard.
Net als je begint te denken: "Is 't nog ver?"zie je pijltjes naar Breskens. Een groot bouwwerk doemt op dat meteen de kust aankondigt. Nog even door Breskens en je staat aan de ferry die je elk half uur (om het uur in 't weekend) naar vlissingen brengt. Aan de overzijde nodigt een terrasje me uit om even wat suikers binnen te nemen.
Weer even de fiets op naar de camping waar ik omstreeks 15u30 door de vriendelijke gastheer (uit Dendermomde) een plaatsje tussen de bomen toegewezen krijg. Leuk als "t stormt, denk ik zo, maar 'k heb toch liever wat meer uitzicht. Zeker nu de zon stevig haar best doet. Ik kan nog lekker enkele uren genieten, al moet ik de zon van een andere plaats pikken.
Klein nadeel op de camping zijn is het zoevende geluid van de windmolens die hier zijn opgesteld.

Vandaag gefietst: 87km